• No results found

Luonddunamaid vuolideapmi ja jaskkodahttin

In document Namat dan nammii (sider 186-190)

III BÁIKENAMAID DÁRUIDUHTTIN

8 Namaid dáruiduhttin joatkašuvvá Unjárggas

8.3 Báikenamat toponymalaš gova hábmeme Unjárgga kártabláđis

8.3.2 Luonddunamaid vuolideapmi ja jaskkodahttin

243 Schwab, El objeto litigioso..., p. 219. 244 Schwab, El objeto litigioso..., p. 219. 245 Schwab, El objeto litigioso..., p. 218.

Ao tratar daquilo que denomina “efeito de exclusão”, Swchab proõe a seguinte questão: “Puede una demanda nueva, que contenga la misma petición, ser apoyada en hechos no expuestos al tribunal en el primer proceso, pero ya existentes en la época de la

última vista oral sobre los hechos?” 247. De início, Schwab já adverte que a doutrina

majoritária costuma responder negativamente à questão248, baseada nos §§ 767, II e 323,

II, da ZPO249.

Propõe o mestre alemão, então, a seguinte indagação: “Puede deducirse de estas disposiciones un principio general para la exclusión de todos los hechos existentes, pero no expuestos, en la época de la última vista oral?” 250.

A resposta a esta questão passa pela análise dos três casos excepcionais, previstos nos §§ 767, III e 616 da ZPO e no § 17 da lei de locação.

Referindo-se ao § 767 III da ZPO, Schwab assim se manifesta:

“Allí se dispone que el deudor debe hacer valer en su contrademanda ejecutiva todas las defensas que estaba en condiciones de oponer en el momento de interposición de la demanda. Esta disposición se considera un resabio del antiguo principio de eventualidad. (...) De todas maneras, ese precepto se considera de excepción, no siendo su idea básica aplicable a otras acciones”.251

Com relação ao § 616 da ZPO, eis a lição:

“Un criterio parecido nos da el § 616 de la ZPO. Dispone que estarán precluidas las causales de divorcio y anulación de

246 Schwab, El objeto litigioso..., p. 217. 247 Schwab, El objeto litigioso..., p. 211. 248 Schwab, El objeto litigioso..., p. 211. 249 Schwab, El objeto litigioso..., p. 216. 250 Schwab, El objeto litigioso..., p. 217. 251 Schwab, El objeto litigioso..., p. 217-218.

matrimonio que el actor hizo valer en el litigio anterior o acumulando acciones. (...) La exclusión de las causales que el actor pudo hacer valer en el primer proceso se funda en un efecto excluyente especial de este parágrafo. La exclusión de las viejas causales de divorcio y anulación tenía por objetivo poner

punto final a un periodo de discordias matrimoniales”.252

Por fim, tratando do § 17 da lei de locação Schwab afirma o seguinte: “Otro tanto cabe decir Del § 17 de la Ley de Alquileres, en el que la exclusión de los viejos motivos de anulación del arrendamiento tenía por objeto poner coto definitivo a los nuevos procesos”.253

O processualista então argumenta que se houvesse uma regra geral que determinasse a preclusão de todas as outras causas de pedir possíveis para um pedido, não haveria necessidade destas três regras especiais. Ademais, elas teriam o seu sentido invertido, pois não mais significariam uma exceção mais penosa que a regra, mas sim um abrandamento, pois fazem referência às causas conhecidas ao tempo da primeira demanda.254

Para se chegar ao significado da regra geral, três hipóteses de interpretação são por

ele levantadas: 1a) excluem-se todos os fatos que fundam a demanda, existentes, porém

não expostos ao tempo da última vista oral sobre o s fatos; 2a) excluem-se somente

aqueles fatos que fundam a demanda, tendentes a dar uma imagem discrepante do material processual da primeira decisão, permitindo outros que não guardam relação com

o material processual do primeiro processo; 3a) tomam-se as três mencionadas exceções

252 Schwab, El objeto litigioso..., p. 218. 253 Schwab, El objeto litigioso..., p. 219. 254 Schwab, El objeto litigioso..., p. 218-219.

por regra, excluindo-se os fatos que fundam a demanda e que o autor pôde alegar no primeiro processo, admitindo-se, entretanto, a utilização, em nova demanda, daqueles que

não conhecia nem podia conhecer.255

No caso da primeira solução, as exceções deixariam de ser agravantes, tendo seu

significado invertido.256 Com relação à terceira solução, Schwab afirma que “es la que

conduce a los resultados más satisfactorios. Sin embargo, de lege lata ella es tan insostenible como la primera” e que “ninguna de las dos condice con los preceptos de excepción”257.

No que se refere à segunda solução, ele assim se manifesta:

“En tal caso se mantendría el carácter de excepción de los §§ 616 y 767 III de la ZPO, así como del § 17 de la Ley de Alquileres. Al mismo tiempo se admitiría, dentro de ciertos limítes, el principio de exclusión establecido por los §§ 323 II y 767 II. (...) La segunda solución es la que mejor se amolda al

régimen existente”.258

Em síntese:

“El carácter de excepción de los §§ 616 y 767 III de la ZPO y del § 17 de la Ley de Alquileres, por un lado, y las razones de equidad, por el otro, obligan, de lege lata, a llegar a la siguiente solución para el alcance del efecto de exclusión. Queda excluida del nuevo proceso toda alegación del actor tendiente a dar una imagen o crear un juicio que discrepen del material procesal del proceso resuelto con autoridad de cosa juzgada. En cambio, si la nueva alegación no guarda relación con el material procesal del primer proceso, ella no quedará excluida ni por la cosa juzgada ni por un efecto de preclusión ajeno a la cosa juzgada, aunque los hechos hayan podido exponerse ya en el primer proceso. Se excluyen, por lo tanto, los argumentos jurídicos de las partes

255 Schwab, El objeto litigioso..., p. 220. 256 Schwab, El objeto litigioso..., p. 220. 257 Schwab, El objeto litigioso..., p. 221. 258 Schwab, El objeto litigioso..., p. 220-221.

cuyo objetivo es lograr una apreciación jurídica discrepante del

material procesal del primer proceso”.259

Estabelecida a interpretação devida à regra geral, Schwab afirma que, no caso das exceções, o efeito de exclusão é efeito da coisa julgada quando se expõem fatos já alegados no primeiro processo ou novos fatos que tem por objeto um declaração discrepante do material processual do primeiro processo, mas que se a nova alegação não guardar relação com o anterior material processual, se não tem por objeto uma declaração discrepante do estado de coisas declarado com força vinculante pela primeira decisão, as

citadas disposições são preceitos de preclusão alheios à coisa julgada.260

In document Namat dan nammii (sider 186-190)