Visning av Er "heidninge-tidene" snart slutt?

ER aHEIDNINGE-TIDENE>) S N A R T S L U T T ?

AV OSC.\R HANDELAND

Denne artikkelen er ingen teologisk utgreiing. Det eg vil p@va i taka fram, er enkle lekmanns-tankar om dette enmet.

I dei seinare i r har eg arbeidt ikkje so lite med spursmilet om folkeflyttingar og misjon. Eg trur at folkeflyttingar har spelt ei st9rre rolle for kristendomen og den kristne misjonen enn historie- skrivarane ti1 denne tid har lagt lnerke til.

V i r tid er rik p i folkeflyttingar. I ~Svenska hlorgonbladet. sto det kort etter nyir to artiklar om ch4odern folkvandring*. Forfat- taren skreiv der at i i r a 1917-1944 var det 25 millionar menneske bare i Aust- og iMellom-Enropa som blei tvinga ut p i vandring. Og i i r a 1945-1951 er det minst 30 millionar europearar som .en eller flera ginger fordrivits, flytt eller frivilligt litit sig forflyttas f r i n et land till et annat eller f r i n en besattningszon till en annan, de flesta val utan hopp om att nagonsin fi iterse sitt gamla 1iemland.x Legg ein so ti1 alle dei som levde p i flyttefot i Asia i same tid, so kjem ein truleg opp i det dobbelte tal.

Men der er ei folkeflytting i vir tid som ski1 seg ut f r i dei andre, so vidt eg kan sji. Det er den jyldiske folkeflytting heim ti1 Israel.

Der g i r ikkje straumen bort fr2 heimlandet, men tilbake ti1 det. I i r a 1948-1950 steig talet p i jadar i Israel f r i 650000 ti1 over 1 200 000, og desse kom fri over 60 land i alle verdensdeler. Og straumen varer ved.

Dette hender etter at Palestina har vore mest tonit for jyldar i over 1800 i r ! Og dei kjem ikkje bare tilbake ti1 sitt gatnle l m d , men dei f i r ein nasjonal heim der; Israel har n i i mart 4 i r vore ein sjvllstendig stat med halvparten av Jerusaleni ti1 hovedstad.

Det er dette som i vire dagar bar skapt spursmilet: Augnar me n i den tida som Jesus sag •’ram mot d i han sa om jyldane: eDei

skal falla for sverdseggen og fgrast bertekne bort ti1 alle heidninge- folk, og Jerusalem skal heidningene trp under fot ti1 heidninge- tidene er Ute.. Luk. 21, 24.

F$r me kan s j i nzrare p i dette, m i me prgva ?I •’2 litt greie p i kva xheidninge-tidenen er.

So langt eg veit, finst dette ordet bare p i denne eine staden i Ribelen, og det er ikkje lett 2 tyda. Ein ser d i ogso at mellom bibel- tolkarane er det d i k e meiningar om kva ein skal leggja i ordet. Eg trur ein kan seia at tolkinga ofte vil retta seg etter det grunnsyn tolkaren bar p i Ribelen og serskilt p i det me kallar d e i siste tider..

Lat nieg so kort som det er rid, nelnna tri tolkingar av dette omgrepet.

Ei gruppe bibeltolkarar meiner at heidninge-tidene er den tid d i Gud etter sitt r i d let heidningene ha herrevelde over Jerusalem.

Ikkje n ~ e i r og ikkje mindre tydar ordet.

Andre synest at dette er ei altfor sjyilsagt og difor naerast innhalds- Iaus tolking. ~ D e r m e d ville det jo bare vzre sagt at tiden for hed- ningenes herred$nnne over Jerusalem ikke skal vare lenger enn s i lenge den etter Guds verdensstyrelse skal vare, hva der dog synes temmelig selvsagt, eller rettere temmelig intetsigende,. seier pro- fessor Odland.

Han og mange andre meiner at heidninge-tidene er den tid d i Gild let heidningane ha veldet p i jorda, og det vil seia heilt f r i det fanst folkeslag ti1 og fram ti1 slutten p i denne tidsalder. Slutten p i heidninge-tidene er ogso slutten p i d e t nzrvzrende verdensl$pa.

Men der er ei tredje tolking, som gir ut p i at skal ein fa tak i den rette meining, so m i ein stella Israels tid opp mot heidninge- tidene. Israel hadde si tid, det var utvalt av Gud ti1 3 bera bodet om frelse ut over jorda, men det svikta og skuva oppgiva i f r i seg.

Difor sat Jesus p i OIjeberget og gret over Jerusalem fordi folket ikkje skj$na si gjestingstid.

So fekk heidningane tilbodet, og dei tok imot det. Etter apostel- tida er det folk av heidningeztt som har bore evangeliet ut over jorda, Inens j$dane har forherda scg. Men Paulus, som varsla at heidningane ville ta imot evangeliet, han varslar ogso i Rom. 11 at det skal koma ei tid d i Israel vender om; han seier ti1 og med

at heile Israel skal bli frelst. Og med dette vil det rennn ei ny tid over verda. Det vil bli som J i v av dgden n i r Israel atter blir mot- teke av Gud.

Dd

Dette er i korte drag den tredje tolking, og den som eg synest er mest i samsvar b i d e med Bibelen og kyrkjehistoria. Eg kan ikkje grunngi dette nzrare her, men m i g i over ti1 sjglve hoved-spursmilet i emnet: Er det noko som tydar p i at aheidninge-tidenev i denne meining mart er slutt? Er det teikn ti1 at fgrarsknpen i nrbeidet med i forkynna Kristus atter kan koma ti1 i g?? over ti1 Israel?

*

Lat oss d i fyirst ta fgre oss det Bibelen knllar folkeslaga, dci av heidningeaett, alle utanom j$defolket. Ser me etter, so finn me eit sterkt tuidrag i folkeverda, og ikkje minst i dei land der kristendo~nen nyleg har slitt rot, i dei land som me plar kalla misjonsmarker.

Der er veldige rnotstraumar mot kristendomen og mot all religion i vanleg meining av ordet. Eg treng bare i nemna ko~nlnunis~nen og det som har hendt i China dei siste 3 ira. Denne stranmen er vel sterkast n i i heidningeverda.

Men der er ogso ein sterk straunl som gar i lnotsett leid. Der er store vekkjingar, serskilt i Afrika. Det hender sunder og teikm som i aposteltida. Talet p i dei daypte, t. eks. i Aust-, Vest- og Sentral- Afrika, har auka med fleire millionar p i f i i r . I landet Buganda nord og nordvest for Viktoria.sj#en er n i mest 3/4 av folket d$ypt.

Eit samlande serdrag ved det Bibelen kallar folkeslaga, det er nt alt er i omfol-ming. Alt lrar koine i smeltedigelen. Den tusenir g a ~ n l e r o og stillstand sum kvilte over Asia og Afrikn, er borte.

Sopt bortl Alt kan henda. Ogso det let seg tenkja at clerson~ folke- slaga blir vonbrotne og misser trua p i det dei har l ~ a l d e seg ti1 I@, so kan dei koma ti1 i venda seg ti1 Kristus. Det let seg tenkja, og det er ingen urimeleg tanke heller, at Cud vil bruka kolumunismen ti1 i rydda bort den gamle avguds-dyrkinga sanian med kraftlaus ug d$d kristendom, og so etterpi syna at heller ikkje kon~ntnnisn~en niaktar i skapa folkelukka. So ligg vegen open for Kristus.

Der er'ogso noko anna ved .rfulkeslagan i dag sonl eg vil peikn ?A.

Rle har alt vore inne p i den kjensgjerning at jddane som folk sa nei ti1 i bera evangeliet ut over jorda, og so kom heidningane i staden. Etter aposteltida er det folk av heidningezett som domi- nerar i historia om den kristne misjonen. Det er ei mektig og monumental saga son1 e n n i ikkje er skreven slik sorn ho burde skrivast. Ikkje minst er det lnerkeleg i sj% at Gud oftast valde lit dei folk som sto fremst i knlturutvikling ti1 9 bera korsfana.

N%r det gjeld personme, so slir det nok ofte ti1 a t Cud valde seg ut det som var ligt og ringt i verda. Men net sl%r ikkje ti1 n%r det gjeld folkeslaga. D i valde ha11 oftast ut dei fremste, dei son1 sto hylgst i kultur og stundom ogso i makt. Bare sj% etter.

D i jddefolket sa nei ti1 Kristus, var det grekarane og syrarane som fekk f#rarskapen i den krjstne kyrkja og i misjonen. Grekarane vende seg serskilt mot vest og syrarane mot anst. B9e sto dei h$gt i kultur.

Etter grekarane kom romarane i brodden. Ogso dei var eit killt'ur- folk og har likeeins som grekarane sett merke som aldri blir strokne ut bide p i den ilmene verdskulturen og p i kyrkja. Ikkje minst sette R Q ~ sitt nlerke p i dei vest-europeiske folk son1 har blanda latinsk og germansk rot: portugisarane, spaniarane, franskmennene og italienarane. Desse var det son1 for Iylrste gong dreiv verkeleg verdsmisjon i 1500 og 1600 talet samstundes med at dei utvida veldet for den kvite rasen bide ti1 Amerika, Asia og Afrika.

I den siste store misjonstid som ennii varer, er det germanane sorn har g i t t i brodden, og ~nellom germanane har angelsaksarane serskilt merkt seg ut. England var vogga for den moderne heidninge- n~isjonen. I dag er tyngdepunktet flytt ti1 USA, men det er framleis den angelsaksiske folkegreina som gar fremst.

USA er den sterkaste stormakt p i jorda i vir tid, og kristenfolket der legg for dagen ein offervilje og arbeidshug og eit mot ti1 S ta ansvar som er makelaus. Men vil dei makta % ldysa dei veldige oppg9vene som nlelder seg n i og i framtida? Maktar dei det n i d i Enropa er blitt so mykje veikare, serskilt i pengemakt? Dette spuu"m%lsteiknet stir n i stort og klsrt over folkeslaga av heidninge- a t , for alle som fylgjer med. Tenk om kommnnistane sknlle s l i under seg Nord- og Vest-Europa. So blei Amerika aleine av dei gamle kristne land om 9 bera •’ram den kristne misjonen.

103

Men dette er ikkje det einaste spursmilsteiknet som stir skreve over Europa. Der er eitt ti1 soln er e n n i meir ilvorsamt. Kva vil Europa gjera med Kristus i clag? Eingong for lenge sidan tok folke- slaga i Europa imot Kristus, i alle fall i det ytre. Vil dei n i med vilje vraka hat1 soleis som jyldane gjorde for 1900 i r sidan? n e t stir og vippar i mange land, og me her i nord er ogso i faresonen.

*

Men er det d i noko teikn ti1 at jgdone atter kan bli med i det kristne korstoget, og ikkje bare det, men at dei kan bli faneberarar og g i fremst som dei gjoi-cle i den farste kristentid?

T i l det kan ein svara at det har g i t t f@re seg eit veldig omskifte i den j$diske folkeverda dei siste mannsaldrane. Ogso der er alt i omforming, ogso h j i dei kan det utrulege benda p i kort tid.

Korleis var det for to ~uannsaldrar sidan, far sionismen braut fram og reiste merket: Tilbake ti1 Palestina! D i var det to typer som dominerte melloni jgdane: getto-jgiden og assimilasjons-jgden.

Den farste typen, som ein serskilt fann i Nord-Afrika og i Russland og Polen, levde son1 jadane hadde gjort i hundretals i r i serskilte kvarter i byane og landsbyane, for det meste fattig, ofte i djupaste armod og hundsa av folkeslaga dei budde h j i . Dei var ein levning f r i mellomalderen. Men draumen om Messias og om Jerusalem og Palestina levde h j i desse folk, son1 studerte Moselova natt og dag og levde etter henne so godt dei kunne mellom heid- ningane.

Den andre typen, assin~ilasjons-jaden, som ein serskilt fann i Anierika og Vest-Europa, var eit produkt av det 19. hundreiret.

Ilan hadde sprengt gjerdet omkring j@dekvarteret, og steig u t i det moderne livet nied bie fgter. Han ville ikkje lenger Vera jade, idealet for han var % g% opp i det folket han budde h j i , anten det n i var det tyske, det franske, det engelske eller det ameri- kanske.

Chaim Weizmann, soin i1i er president i Israel, fortel at d i hat1 i 1892 kom ti1 Tyskland og gjekk p i ein jadisk skule der, spurte ein av lzrarane, som var jade, kva nasjon han h$yrde til. Eg er russisk jade, svara Weizmann. Lzraren glodde farst p i den unge mannen som han skulle ha vore eit rart dyr, og so slo han latter-

d@ra opp p i vid vegg. Ein russisk j@de! Det var bade komisk og meiningslaust - etter det synet som ridde h j i denne jadetypen.

Mange heidt fast p i den j@diske religionen, men j#dar? Nei!

Korleis er det i dag?

Gettoj@den vil truleg snart hylyra heime bare i historia. E n n i finst dot ikkje so fi, kanskje serskilt i Nord-Afrika. Men i Poleu er dei fleste slegne i hel eller reiste ti1 USA eller Israel, og det same gjeld mange av dei russiske jyldane.

Assimilasjons-jylden er talrik enni, serskilt i USA. Der bur n i over 5 millionar av dei 11-12 millionar j@clar som finst i verda. Stor- parten av desse trivst godt der dei er, og der er ein sterk jdde- organisasjon, .The American Council for Judaism., som arbeidel.

imot sionismen. Men der er like sterke j@diske organisasjonar i USA som hjelper sionismen og staten Israel av all makt bide politisk og ylkonomisk.

Det er sionismen som i dag er sterkast i jfdeverda. Tilbake ti1 Israel! Den nye staten dreg soin ein magnet p i jyldane, serskilt dei som har det trongt @konomisk eller er i livsfare. Og millionar son1 bur rite i verda og har det bra, hjelper den nye staten so godt dei kan.

Alt i alt kan ein seia at den jyldiske sjyllkjensla har vakse sterkt.

Det er ikkje mange n i som helst vil l@yna at dei er av j@deztt.

e n d i om dei cr imot sionismen. Og sterkare enn fylr anar jylden at han har eit kall, ei oppgiva i verda.

Ser ein p i den religiese stilling, so er det eit stort omskifte der ogso. Assimilasjons-jylden ville som regel anten pr@va i reformera jyldedomen, eller so blei han gudlaus. Store mengder blei ateistar, og mange av dei steig fram som fylrarar for det materialistiske og gudlause livssynet. Her i dei nordiske land har me Georg Brandes som det store eksempel p i den gudlause j@den.

I dag er det eit stort omslag. E n n i bar nok ateisme og religi@s likeszle eit sterkt tak p i jylden. Ein ser det kanskje best i USA, der over 2 millionar av 5 millionar s t i r utanfor synagogen. Men nettopp i USA merker dei i seinare i r eit sterkt omslag hji _jdde- ungdomen, bort f r i materialismen. Ved den ceologiske h$gskulen for j@dar i New York, den starste i USA, g i r det na 1000 studentar, som alle vil bli rabbinarar. Og leiaren for skulen, rabbi Finkelstein, 105

sa i oktober i Ijor ti1 bladet .Time. at om 25 i r ville det store fleirtal av dei 5 ~nillionar jyldar .in this country. ha vendt tihake ti1 si ganlle tru og halda sabbaten. Han bygde denne spidolnen 11% omslaget hjH dei unge.

Ogso i Israel, der ein n i finn jyldar I r i heile verd;~, n~erker (lei i det siste eit omslag h j i ungdomen, Dort f r i materialismen og ti1 religionen. Her f i r den religi@se nyvakning serskilt utslag i at dei unge granskar nytestamentet, og elks andre b@ker som fortel om Kristus.

Ein mann som kjenner Israel godt, misjonsdirekt@r Hedenquist, sa for kort tid sidan i eit foredrag at serskilt dei nnge i Israel vil gjerne lesa i Ribelen, som ein n i kan fi p i bebraisk. Og d i hebraisk er det offisiclle sprik i landet, blir Bibelen ofte lierebok bade i s p i k og geografi, ja han blir som ei heimstadliere for dei. Her •’inn dei historia om j@defolket og landet. Og her mylter dei Israels Gud.

HjH dei unge i Israel i dag mylter ein ei sterk lengting etter lys og sanning. Ein kan hylyra dei tala om at kanskje vil Messias koma ti1 Israels land og grunna sitt fredsrike.

Det er underleg i hayra dette n i r ein samstundes tenkjer pH at i mange av dei gamle kristne land blir Bibelen og kunnskapen om Kristus meir og nleir dreveu nt or skulane.

Det er i tilhylvet ti1 Kristus at ein finn det stylrste omslaget b j i jyldane i dei siste mannsaldrane. Jylden ser vel snautt med blidare augo pa dei kristne enn fylr, men med Kristus er det noko anna.

Fylr ville ein ortodoks jgde ikkje nemna Kristi namn eingong.

Han var utstylytt og bannlyst mellom jyltlar. I dag merker ein lite ti1 dette gamle hatet. N i er det tvertinlot mauge jyldar som prisar Kristus bide i tale og skrift, og somme seier ha11 er den st@rste j@den som har levt.

Men n i r det gjeld Kristus, so stansar jylden p i halvvegen: Jesus er stor, men han er bare eit men~~eske. Det er svart for ein jade i Eorlika seg med den tanken at Kristus er Gud og Guds son. Alle ekte jyldar f i r heilt f r i barndomen prenta inn i seg so sterkt dette ordet: ~Hylyr, Israel, Herren v i r Gud, Herren er ein!. at dei held det for avgudsdyrking n i r ein talar om tri personar i Gud.

106

Men ogso dette under kan lieuda at jgdeii g i r vegen heilt fram og sannar at Kristus er Cud. Det kan henda fortare enn eiu trur.

For alt er i smeltedigelen, ikkje bare h j i folkeslaga av heidningeztt, men ogso liji Guds gamle eigedomsfolk.

Like fgr den f$tste verdskligen braut ut i 1914, var det ein norsk politikar som sa at himmelen var skyfri. I dag ville ingen politikar eller noko ansvarleg menrieske finna p i i seia noko slikt. Tidsl~im- melen i dag kan ein likna n ~ e d det ein ser og h@yrer n i r det dreg opp ti1 eit uvanleg sterkt torever. Ute i synsranda veltar det ol1p blisvarte skyniassar, lyn bliukar, og sterkare og sterkare hgyrer ein toreslaga og sus av storm.

Eg trur ikkje ein s p i r gale om ein seier at me g i r mot dramatiske tider. Det kan nok bli avspenning for ei tid. Men fgr eller seinare m i oppgj$bret koma.

Vil kommunismen vinna Asia og Afrika?

Vil dei kristne p i alle misjonsmarker bli onderkua soleis son1 i China n i ?

Vil dei to store kjempene. Sovjet og USA, tytrna saman? Og kven vil i tilfelle vinna?

Dette er spursmil som sjglve tida reiser, og sotn tida f$r eller seinare vil svara p i .

Men der er e n n i eit spursmil s o n eg vil stansa litt ved: Kva rolle kjem jgdefolket ti1 i spela i dramaet sotn framtida vil rulla opp for ass? Kva kan ein seia om dette u t frS det me veit i dag?

Alt syrlesl tyda p i at landa omkring austenden av Middelhavet vil bli eit viktig omride av jorda i den nzraste framtid. Her l i g tyngdepunktet i den gamle verda, og det kan atter ein gong k o ~ n a ti1 S liggja her.

For det fytrste spelar dette omrSdet alt n3 ei stor rolle p i g w n n av dei rike oljekjeldeue som finst der. Dernest er det teikn som tydar p i at den gode jorda i desse land atter kan bli dyrka opp og bera rik grgde, son1 i gau~le dagar. I Israel blir landet n i dyrka opp ~ n e d sjumils-•’art, og det blir lagt store planar om vatning og dyrking ogso i IvIeso]~otamia og andre Midaust-land. Men ikkje ininst synest

desse land i bli viktige p i den miten at her knn storoppgjaret mel- lom aust og vest koma ti1 % sti.

Her bar me Suez-kanalen, som er ei livsira i samferdsla mellom den austlege og vestlege verda. Den vil Sovjet gjerne h a lnakta over. Og likso gjerne vil det ha makta over oljekjeldene i Irak, Persia og Arabia. Men vestmaktene gir aldri desse f r i sea godvillig, i allfall ikkje ti1 Kussland eller ti1 makter som er kontrollert av Kussland.

Her i dette omridet, der det er samla so mykje sprengstotf, er Tyrkia og Israel dei einaste maktene som den vestlege verda kan lita p i . Og av desse to er det vel bare Israel som verkeleg er eit demokrati i vesterlandsk meining.

Det er vel kjent at England i seinare i r , og serskilt dB arbeidar- partiet ridde, sig med motvilje p i den jgdiske folkeilytting og spente imot at Israel skulle bli ein fri stat. Dei var redde for arabar- statane, som ikkje ville vita av ein jadestat i Palestina, lUen det kan mart koma vel med for dei demokratiske maktene at det er eit sterkt Israel som legg sitt lodd i vektskila pa den demokra~iske sida. Det hay det gjort. I november i fjor vedtok nasjonalforsam- linga i Israel i gi opp den ng)ytralitets-politikken den nye staten ti1 den tid hadde tart. Det blei d i sagt like u t av statsministeren at dei ville orientera seg vestover.

Det er nok mange som meiner at Israel s t i r ikkje sterkt. Og det er ingen tvil om at vanskane er enorme. Kom det ikkje pengar f r i USA, ville truleg Israel g i fallitt. Den forserte innvandringa gjer at mange lever p i sveltegrensa, trass i all nydyrking og atterreising.

Det som held folk oppe, er at dei f i r brgd og frukt nok. Men ^ra- sjonane av dei fleste andre slag matvarer er utruleg smi. Kjat- rasjonen er n i bare 100 gram pr. m i n a d for kvar person, rasjonen av fisk er 300 gram i minaden, og potet-rasjonen 1 kilo. Det gjer det ikkje lettare at det finst veldige motsetningar i folket, som p i kort tid er samla f r i alle kantar av jorda. Desperate grupper set si ;era i i bruka makt, ti1 og ined snikmord, mot politiske mot- menn.

Og ser ein p i dei fiendar son1 Israel m i rekna med, so er dei ikkje i spgkja med. Det er ikkje bare arabar-statane som gjerne sig

Israel utstroke f r i kartet, men ogso Sovjet og Vatikanet, to av dei sterkaste makter p i jorda i dag. Sovjet vil ikkje ha ein stat med vesterlandske ideal ved austenden av Middelhavet, og Vatikanet vil ha kontroll over Jerusalem med alle minne f r i Jesu tid.

Men ser ein p i det jyldane har makta i byggja opp etter at dei fekk ridveldet over Israel, so kan ingen tvila p i at det er uvanlege krefter som bur i dette folket. Bare det fylrsle Bret Israel var ein fri stat, auka dei det oppdyrka arealet f r i 1,2 millionar dekar ti1 2,2 millionar dekar. Senlent-produksjonen pr, ininad auka dei ftjrste tri Bra f r i 8000 tonn ti1 28 500 tonn. I same tid bygde dei over 120 000 nye hus, det vil seia 40 000 om iret. Norge, som har omlag dobbelt so stort folketal og langt mindre vanskar enn Israel, l ~ a r hatt vondt for B greia 20 000 nye husvzre (leiligheter) om Bret.

Ser ein p i det indelege livet, so er innsatsen ikkje mindre. P i vel 25 Br har dei arbeidt •’ram det hebraiske universitetet i Jerusalem ti1 den fremste moderne hylgsknlen i Midaust-landa, med 200 pro- fessorar og 1500 studentar og ei boksamling p i ein halv million band. Mange av professorane der er kjende over heile jorda. Eller me kan ta Weizmann-instituttet sylr for T e l Aviv. Det er end5 yngre enn universitetet, men det har alt gjort ein stor innsats n i r det gjeld i laga planter og jordbruksprodnkt om ti1 rivarer for indnstrien, og soleis skapa grunnlag for ein mangesidig og vid- greina industri i landet.

Eller om ein ser p i lesehugen og trongen etter kunnskap, so er det fi folk som kan mzla seg med Israel. At det i eit slikt nybyggjar- land der folket lever n z r sveltegrensa, alt kjem ut over 160 aviser og tidsskrift, og mellom desse 17 dagblad, det m i Vera eit sersyn.

Likeeins at dei legg i veg med eit konversasjonsleksikon p i 16 band og mange andre store og vitskaplege verk. Men det aller beste prov for at folket stir hagt indeleg, er at praktisk talt alle jadeborn i Israel g i r pB skule og f i r god opplzring. Det e r mykje, det, slik som tilhylva er i landet.

Slik som det ser u t i dag, er det lite tvil om at Israel blir det faste punkt i Midaust-landa for demokratiet. Men nled det same er det ogso sagt at den nye staten kjem ti1 B liggja like i stridslina dersom dei store maktblokkane stylyter ihop.

Dette er elles noko som mange bibelgranskarar har set fram mot lenge, ikkje minst i den angelsaksiske verda. Dei bar tala og skreve om slaget ved Harmageddon, som skulle st2 p i den eldgamle slag- marka ved Rfegiddo nord for Karmel. Etter O I J ~ 16, 16 blir det den store kraftprylva mellom lys og mfirke p i jorda.

Slik som dei ~olitiske tilhylva er i dag, k a n v i r generasjon godt koma ti1 i oppleva at dct stir eit stort og avgjerande slag i Nord- Palestina. Eit slag som avgjer lagnaden for heile jorda.

Men kven skal vinna dette slaget?

Vil kommunismen bli knust der? Eller skal demokratia tapa og staten Israel g i under og sionismen bli knust?

Somme meiner at det er siouismen og ikkje kommunismen som vil bli knust. Dei trur at dd vil jyldefolket for ilvor venda seg ti1 Kristus, n i r alle politiske voner er slylkte.

Andre meiner at Gud sjyll vil gripa inn i den store kraftpr$w og berga Israel p i underfull vis - end2 meir synleg og underfullt enn han gjorde d i Israel blei ein fri stat i 1948. Og so er heidninge- tidene slutt, og den siste store misjonstid bryt inn over jorda.

Eg er ingen profet, som ser inn i framtida. Eg kan heller ikkje seia kven av desse teoriane som er den rette. Eller om kanskje ingen av dei er l ~ e i l t rett.

Men so mykje trur eg me har rett ti1 i seia:

For det f6rste: Jyldefolket skal f i landet sitt att og bli der, og venda seg ti1 Kristus. Dette trur eg, fordi eg meiner det er varsla i Guds ord.

For det andre: Det knn Vera slutten pS heidninge-tidene me nug- nar 16. Me gar mot dramatiske tider som me aldri har set make ti1 f$r. Og der er mykje i det me ser for augo i dag, som peikar Cram mot ei heilt ny tid for jfidefolket.

Difor vil eg slntta med % seia: Lat ass akta p% tidsteikna. Lat oss fylgja med i det som hender. T i d og time for n i r Herren kjem, skal me ikkje prylva i finna ut, men gudsordet manar oss ti1 i akta p i tidsteikna. Det vil hjelpa oss ti1 i uaka, so dagen ikkje kjem nventa pa ass.