ğini sordu.
Baba : «Başıma kalın örtüler sardım, uzun geceyi
düşü
nerek.»
Bu kez kıkırdamadı, doğru dürüst güldü :
uSenin
de sonun benimki gibi olacak, Marianne. Ayrıca
belirteyim,
bunu söylemekle buradaki misyonumu yerine getirmiş bulunuyorum.»
Gülümsediler,
kadın : <cSoğuk, değil
mi?)>Sitenin öbür tarafındaki yoldan bayır aşağı yürüd
ü
le r
.Baba
bir
ara duraladı, işaret parmağını kaldırdı. Kadın ilerlerken döndü,sadece :
«Her aklına bir şey geldiğinde durmasana. baba., çocukken de sinirimi bozardı bu
huyun.•
Ertesi gün, · yakındaki alışveriş merkezindeki büyük
bir
mağazanın kadın giyimi bölümünden g·eçiyorlardı. Bir satıcı kadın, prova kabininden yeşil bir kootümle çıkıp Ortalıkta bakınmakta olan yabancı bir kadına, ccBu size harika uyduı; �dedi.
Baba yanlarına yaklaştı : ccAına doğru değil ki bu söylediğiniz. Elbise bir rezalet. Hiç mi hiç yakışmadı hanıma.» Kadın bir çabuk yanlarına geldi, babasını çekti, uzaklaştılar.
Yürüyen merdivene bindiler, merdivenin sonunda ayağı takıldı babanın. Yürürlerken, kadına bakarak : ccBirlik
te bir resim çektirmeden edemeyeceğim. Bir otomat var mı burada?» Fotoğraf otomatının önüne geldiklerinde bir adam fotoğraf banyösunu değiştirmekle uğraşıyor
du. Baba aygıtın dışına konmuş örnek fotoğraflara doğ
ru eğildi : Gülümsemek üzere kıvrılan dudaklarının arasından dişleri görülen, gençten bir adamın ar
darda dört pozu ; resimlerin birinde bir de kız vardı yanında. Baba banyoyu değiştirip sandığı kilitleyen, sonra da doğrulan adamı seyrediyordu; sonra resimleri göstererek, şaşırmış gibi : ccAma bu sizsiniz, değil mi?ıı
69
Adam, fotoğraflarının yanıbaşında duruyordu : bu ara
da çok daha yaşlanmış, saçı hemen hemen hiç kalma
mıştı, gülümseyişi de başkaydı. Başını sallamakla ye
tindi. Baba, kız hakkında bir soru sordu, ama
adam
eliyle sadece, arkasına bir şey atıyormuş gibi bir hareket yapıp uzaklaştı.Resimler çekildikten sonra almak için beklerken oralar
da dolaştılar; baba birçok şeylerin önünde durup bakı
yordu. Tam otomata döndüklerinde bir resim şeridi çı
kıyordu. Kadın uzanıp aldı; ama resimlerdeki hepten yabancı bir adamdı.
Çevresine bakındı : resimdeki adam karşısındaydı :
•Si
zin
resimler çoktan hazır• , dedi adam,«izninizl alina
dan baktım. ôzür dilerim.» Resimleri değiştiler. Baba uzun uzun adamın yüzüne baktı : «
Siz
oyuncusunus,de
ğil
mi?»Adam ses çıkarmadan başıyla evet işareti yaptı ..
bakış
larını
kaçırarak : «Ama şu anda işsizim.•Baba : «Söyleyeceğiniz şeyden utanıyorsunuz hep. Utan
dığınız için de yersiz kaçıyor söylediğiniz.,.
Adam güldü, gene bakışlarını öte yana döndürdü.
Baba : ccÖzel hayatınızda da öyle korkak mısınız?»
Adam önce gülüp bakışlarını kaçırdı, sonra hemen ge
ne babaya döndü.
Baba : «Sizin yanlışınız, öyle sanıyorum ki, hep kendi
niroen birşeyleri kendinize saklamanız. Bir oyuncu için yeteri kadar utanmaz değilsiniz. Şu Amerikan filmle
rindeki gibi biri olmak istiyorsunuz, ama hiçbir riske de girmiyorsunuz. Onun için poz kesip duruyorsunuz sa
dece.»
Adam kadına baktı,
ama
kadın katılmadı, Baba : «Benim
kanım şu ki, siz adamakıllı koşmayı öğrenmelisiniz, adamakıllı haykırmayı, ağzını açmayı. Benim gözlediğim, siz esnerken bile ağzınızı açmaya c�aret etmiyor
sunuz.» Karnına bir yumruk indirdi, adam iki
büklüm
oldu. •Antrenmanlı da değilsiniz. Ne zamandır işsl.7.siniz?»
Adam
: 11Günleri hiç saymıyorum artık.»-Baba : 11Bundan sonraki
filminizde beni
anladığınızı gösteren bir işaret yapın.»Adam yumruğunu avuc'..dla vurdu. Baba bu hareketi taklit ederek : «Tastamam öyle işte! ıı Sonra uzaklaştı, bu arada arkasına dönerek : «Sizi keşfeden olmadı
ki
daha ! Beni sevindiriyor filmden filme yaşlandığınızı görmek.»Oyuncuyla kadın babanın arkasından baktılar, sonra vedalaşmak için el sıkıştilar, aynı anda da hafif bir elektrik şokuyla irk_ilc:liler.
Kadın : «Kışın her şey elektrikleniyor. n
7 1
Birbirlerinden ayrılacakken aynı yöne gidecek olduk
larını
farkettiler; böylece konuşmadan yan yana yürüdüler. Otoparkın önünde, bu arada babaya. da y�tişıniş
lerdi, başlarını eğerek bir kere daha vedalaştılar, ama gene bir süre beraber yürüdüler, çünkü arabaları nere
deyse yan yana duruyordu.
,Arabada giderlerken kadın adamın yanlarından geçtiği
ni
gördü; ileriye bakıyordu; kadın saptı.Kadın baba ve çocukla istasyonda duruyordu. Tren yak
laşırken : «Bana iyi geldi burada olman, Baba» . dedi.
Daha da konuşacaktı, ama sadece bir şeyler geveledi.
Baba çeşitli el kol hareketleri yaptı, sonra, yol çantasını yerinden kaldıran çocuğa : «Biliyorsun, renkleri hal!
ayırt edemiyorum. Ama bilmelisin ki, hala yapmadığım bir şey daha var : Bunca ihtiyarlığıma rağmen evde ter
lik giymiyorum, hem bununla
da
neredeyse gurur duyuyorum. Çevik