5. Organisatoriske betingelser for verdibasert ledelse i virksomhetene
5.2 Generelle betingelser for VBL i NRK Sápmi
AraĢtırmanın yedinci alt probleminin analizinde ilköğretim ikinci kademe öğrencilerinin seçmeli olarak okutulan halk kültürü dersi uygulamalarına iliĢkin görüĢlerinin Türkçe dersi akademik baĢarı değiĢkenine göre farklılaĢıp farklılaĢmadığı araĢtırılmıĢtır. Analiz sonuçları tablo 33 ve tablo 34‟te verilmiĢtir.
Tablo 33:
Türkçe Dersi Akademik BaĢarı DeğiĢkenine ĠliĢkin Betimsel Veriler
TÜRKÇE BAġARISI Sıra N S
1-2-3 Puan 1 170 64,52 9,18
4 Puan 2 214 68,49 8,88
5 Puan 3 216 69,30 9,19
Toplam 600 67,65 9,28
Tablo 34:
Ġlköğretim Ġkinci Kademe Öğrencilerinin Seçmeli Olarak Okutulan Halk Kültürü Dersi Uygulamalarına ĠliĢkin GörüĢlerinin Türkçe Dersindeki Akademik BaĢarı DeğiĢkenine Göre Farklılığı Ġçin Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) Sonuçları
VARYANSIN KAYNAĞI KT Sd KO F p Fark Tukey Gruplararası 2402,951 2 1201,476 14,574 ,00 1-2 1-3 Gruplariçi 49214,942 597 82,437 Toplam 51617,893 599
Tablo 34‟teki varyans analizi sonuçlarına göre; ilköğretim ikinci kademe öğrencilerinin seçmeli olarak okutulan halk kültürü dersinin uygulamalarına iliĢkin görüĢleri Türkçe dersindeki baĢarı değiĢkenine göre anlamlı bir farklılık göstermektedir [F(2-597)= 14,574; p< ,05]. Çoklu karĢılaĢtırma testi sonuçlarına göre; Türkçe dersindeki
baĢarısı 3 ve altında olan öğrencilerin halk kültürü dersindeki uygulamalara iliĢkin görüĢleri ortalaması ( =64,52) ile Türkçe dersindeki baĢarısı 4 olan öğrencilerin halk kültürü dersindeki uygulamalara iliĢkin görüĢleri ortalaması ( =68,49) arasında Türkçe dersindeki baĢarısı 4 olanlar lehine; Türkçe dersindeki baĢarısı 3 ve altında olan öğrencilerin halk kültürü dersindeki uygulamalara iliĢkin görüĢleri ortalaması ( =64,52) ile Türkçe dersindeki baĢarısı 5 olan öğrencilerin halk kültürü dersindeki uygulamalara iliĢkin görüĢleri ortalaması ( =69,30) arasında Türkçe dersindeki baĢarısı 5 olanlar lehine anlamlı iliĢki bulunmuĢtur.
Bu bulgu sonucuna göre Türkçe notu 5 olan öğrencilerin halk kültürü dersindeki uygulamalara iliĢkin görüĢleri daha olumludur yorumu yapılabilir.
VI. BÖLÜM
SONUÇ VE ÖNERĠLER
Bu bölümde araĢtırmanın bulgularına dayalı olarak sonuçlara ve önerilere yer verilmiĢtir.
Sonuçlar
„Ġlköğretim Sosyal Bilgiler Programında Halk Kültürünün Yeri; Ġlköğretim Öğrencilerinin Halk Kültürü YaklaĢımına ĠliĢkin GörüĢleri‟ isimli bu araĢtırma iki amaç doğrultusunda hazırlanmıĢtır. AraĢtırmanın sonuçları da bu iki amaca uygun olarak iki baĢlık altında toplanmıĢtır. BaĢlıklar Ģu Ģekildedir:
A) Sosyal Bilgiler Programında Halk Kültürünün Yeri
B) Ġlköğretim Öğrencilerinin Halk Kültürü Dersi Uygulamalarına ĠliĢkin GörüĢleri
Birinci amaç doğrultusunda sosyal bilgiler dersi ile halk kültürü dersi üniteleri tek tek incelenmiĢ ve bu amaca yönelik sonuçlar aĢağıda verilmiĢtir:
Ġlköğretim 4. sınıf sosyal bilgiler dersi “GeçmiĢimi Öğreniyorum” ünitesi; 6. sınıf halk kültürü dersi “GeçiĢ Dönemleri”, “Giyim KuĢam ve Süslenme”, “Halk Mutfağı”, 7. sınıf halk kültürü dersi “Bayramlar, Kutlamalar”, “Halk Oyunları”, “Geleneksel El Sanatları” ve 8. sınıf halk kültürü dersi “Gelenek ve DeğiĢme” ünitelerine ait ögelerle iliĢkilidir.
Ġlköğretim 4. sınıf sosyal bilgiler dersi “YaĢadığımız Yer” ünitesi; 8. sınıf halk kültürü dersi “Halk ĠnanıĢları” ve “Halk Takvimi” ünitelerine ait ögelerle iliĢkilidir.
Ġlköğretim 4. sınıf sosyal bilgiler dersi “Ġyi Ki Var” ünitesi; 8. sınıf halk kültürü dersi “Halk Takvimi” ünitesine ait ögelerle iliĢkilidir.
Ġlköğretim 4. sınıf sosyal bilgiler dersi “Uzaktaki ArkadaĢım” ünitesi; 6. sınıf halk kültürü dersi “Giyim KuĢam ve Süslenme”, “Halk Mutfağı”, “Kültürel Mirası Koruma Bilinci”, 7. sınıf halk kültürü dersi “Bayramlar, Kutlamalar” ve 8. sınıf halk kültürü dersi “Müze ve Halk Bilim Müzeciliği” ünitelerine ait ögelerle iliĢkilidir.
Ġlköğretim 5. sınıf sosyal bilgiler dersi “Adım Adım Türkiye” ünitesi; 6. sınıf halk kültürü dersi “Halk Mutfağı”, “Kültürel Mirası Koruma Bilinci”, 7. sınıf halk kültürü dersi “Kültür Turizmi”, “Halk Oyunları”, “Halk Müziği”, “Geleneksel El Sanatları”, “Halk ġiiri (Türkü, Mani, Ninni)” ve 8. sınıf halk kültürü dersi “Halk Mimarisi”, “Halk Tiyatrosu” ve “Atasözleri, Deyimler” ünitelerine ait ögelerle iliĢkilidir.
Ġlköğretim 5. sınıf sosyal bilgiler dersi “Bölgemizi Tanıyalım” ünitesi ile 8. sınıf halk kültürü dersi “Halk Mimarisi” ünitesi iliĢkilidir.
Ġlköğretim 5. sınıf sosyal bilgiler dersi “Ürettiklerimiz” ünitesi ile 7. sınıf halk kültürü dersi “Geleneksel El Sanatları” ünitesi iliĢkilidir.
Ġlköğretim 5. sınıf sosyal bilgiler dersi “Toplum Ġçin ÇalıĢanlar” ünitesi; 6. sınıf halk kültürü dersi “Kültürel Mirası Koruma Bilinci” ve 8. sınıf halk kültürü dersi “Müze ve Halk Bilim Müzeciliği” ünitelerine ait ögelerle iliĢkilidir.
Ġlköğretim 5. sınıf sosyal bilgiler dersi “Hepimizin Dünyası” ünitesi; 6. sınıf halk kültürü dersi “Giyim KuĢam ve Süslenme”, “Kültürel Mirası Koruma Bilinci”, 7. sınıf halk kültürü dersi “Bayramlar, Kutlamalar” ve 8. sınıf halk kültürü dersi “Müze ve Halk Bilim Müzeciliği” ünitelerine ait ögelerle iliĢkilidir.
Ġlköğretim 6. sınıf sosyal bilgiler dersi “Yeryüzünde YaĢam” ünitesi; 6. sınıf halk kültürü dersi “Kültürel Mirası Koruma Bilinci”, 7. sınıf halk kültürü dersi “Geleneksel El Sanatları” ve 8. sınıf halk kültürü dersi “Müze ve Halk Bilim Müzeciliği” ünitelerine ait ögelerle iliĢkilidir.
Ġlköğretim 6. sınıf sosyal bilgiler dersi “Ülkemiz ve Dünya” ünitesi ile 7. sınıf halk kültürü dersi “Fıkra” ünitesi iliĢkilidir.
Ġlköğretim 6. sınıf sosyal bilgiler dersi “Ġpek Yolunda Türkler” ünitesi; 7. sınıf halk kültürü dersi “Halk Kültürünün Kaynakları”, “Halk ġiiri (Türkü, Mani, Ninni)”, “Halk Müziği”, “Halk Hekimliği”, “Bayramlar, Kutlamalar” ve 8. sınıf halk kültürü dersi “Halk Hukuku”, “Gelenek ve DeğiĢme” ve “Destan, Halk Hikayesi” ünitelerine ait ögelerle iliĢkilidir.
Ġlköğretim 7. sınıf sosyal bilgiler dersi “ĠletiĢim Ġnsan ĠliĢkileri” ünitesi; 6. sınıf halk kültürü dersi “Bilmece, Tekerleme, Masal”, 7. sınıf halk kültürü dersi “Fıkra”, “Halk ġiiri (Türkü, Mani, Ninni)”, “Halk Müziği” ve 8. sınıf halk kültürü dersi “Halk Tiyatrosu ” ünitelerine ait ögelerle iliĢkilidir.
Ġlköğretim 7. sınıf sosyal bilgiler dersi “Ülkemizde Nüfus” ünitesi ile 7. sınıf halk kültürü dersi “Halk ġiiri (Türkü, Mani, Ninni)” ve “Halk Müziği” ünitelerine ait ögelerle iliĢkilidir.
Ġlköğretim 7. sınıf sosyal bilgiler dersi “Türk Tarihine Yolculuk” ünitesi; 6. sınıf halk kültürü dersi “Halk Mutfağı”, “Giyim KuĢam ve Süslenme”, “Kültürel Mirası Koruma Bilinci”, 7. sınıf halk kültürü dersi “Halk Kültürünün Kaynakları”, “Halk ġiiri (Türkü, Mani, Ninni)”, “Halk Hekimliği”, “Bayramlar, Kutlamalar” “Geleneksel El Sanatları” ve 8. sınıf halk kültürü dersi “Halk Mimarisi”, “Atasözleri, Deyimler” ve “Müze ve Halk Bilim Müzeciliği” ünitelerine ait ögelerle iliĢkilidir.
Ġlköğretim 7. sınıf sosyal bilgiler dersi “YaĢayan Demokrasi” ünitesi ile 8. sınıf halk kültürü dersi “Halk Hukuku” ünitesi iliĢkilidir.
Ġlköğretim 7. sınıf sosyal bilgiler dersi “Ülkeler Arası Köprüler” ünitesi ile 6. sınıf halk kültürü dersi “Kültürel Mirası Koruma Bilinci” ve 8. sınıf halk kültürü dersi “Müze ve Halk Bilim Müzeciliği” ünitelerine ait ögelerle iliĢkilidir.
Ġkinci amaç doğrultusunda, ilköğretim ikinci kademe öğrencilerinin seçmeli olarak okutulan halk kültürü dersi uygulamalarına iliĢkin görüĢlerinin sonuçları aĢağıda verilmiĢtir.
Ġlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin seçmeli olarak okutulan halk kültürü dersi uygulamalarına iliĢkin tutumları genel anlamda olumlu olmuĢtur. Fakat “Somut Olmayan Kültürel Miras SözleĢmesinin yeri ve önemini açıklarım” ifadesi için öğrencilerin yarıdan fazlası „Fikrim Yok‟ seçeneğini iĢaretlemiĢtir. Bu durum halk kültürü dersinin temelini oluĢturan bu kazanımın, öğrenciler tarafından yeterice kavranılmadığını göstermektedir.
Ġlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin seçmeli olarak okutulan halk kültürü dersi uygulamalarına iliĢkin görüĢleri arasında cinsiyet değiĢkenine göre; kız öğrencilerin halk kültürü dersine iliĢkin erkek öğrencilere göre daha olumlu bir yaklaĢıma sahip olduğu görülmektedir.
Ġlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin seçmeli olarak okutulan halk kültürü dersi uygulamalarına iliĢkin görüĢleri arasında öğrencilerin öğrenim gördükleri okulun bağlı olduğu ilçe değiĢkeni açısından anlamlı bir farklılık görülmemiĢtir.
Ġlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin seçmeli olarak okutulan halk kültürü dersi uygulamalarına iliĢkin görüĢleri arasında öğrencilerin en fazla tercih ettikleri oyun türleri açısından anlamlı bir farklılık görülmemiĢtir.
Ġlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin seçmeli olarak okutulan halk kültürü dersi uygulamalarına iliĢkin görüĢleri arasında öğrencilerin anne ve babaları hariç büyükanne ve büyükbaba ile birlikte yaĢama değiĢkenine göre anlamlı bir faklılık görülmemiĢtir.
Ġlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin seçmeli olarak okutulan halk kültürü dersi uygulamalarına iliĢkin görüĢleri arasında öğrencilerin tatillerini geçirdikleri yer bakımından anlamlı bir fark tespit edilmiĢtir. Tatillerini deniz kıyısında geçiren öğrencilerin halk kültürü dersine yönelik yaklaĢımları tatillerini diğer yerlerde (köy,
kendi evinde, diğer Ģehirlerde) geçirenlere göre daha olumlu olduklarını göstermektedir.
Ġlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin seçmeli olarak okutulan halk kültürü dersi uygulamalarına iliĢkin görüĢleri arasında öğrencilerin Türkçe dersi akademik baĢarı değiĢkenine göre anlamlı bir farklılık bulunmuĢtur. Türkçe dersi akademik baĢarıları “beĢ” olan öğrencilerin halk kültürü dersi yaklaĢımları diğerlerine göre daha olumlu olduğu görülmektedir.
Öneriler
Halk kültürü yaklaĢımının baĢlı baĢına bir ders olarak ilköğretim kademesinde yer alması ülkemiz açısından oldukça yeni bir uygulamadır. Her yeni uygulamada olduğu gibi bu konuda da birtakım sıkıntılar yaĢanmakta, eksiklikler göze çarpmaktadır. Bu doğrultuda dersin uygulamalarına yönelik yaĢanan sıkıntıların baĢında da materyal ve kaynak eksikliği gelmektedir. Öğrencilerin dersi sevmesi, derse ilgi duyması ve dersi önemsemesi dersin baĢarısı açısından çok önemlidir. AraĢtırma esnasında öğrencilerin halk kültürü dersine karĢı önyargılarının olduğu gözlemlendi. Bunun baĢlıca nedenlerinden biri gerekli materyal ve kaynaklarla derslerin iĢlenememesi ile birçok konunun soyut kalmasıdır.
Halk kültürü dersinin verimli bir Ģekilde uygulanabilmesi için ders araç-gereçleri, ders kitabı gibi materyaller okullara temin edilmelidir. Bu konuda Milli Eğitim Bakanlığı Eğitim Teknolojileri Genel Müdürlüğü‟nün bünyesinde halk kültürü programlarına yönelik belge, araç-gereç, ders kitabı, yardımcı kaynak vb. gibi materyaller hazırlanmalı, okullara dağıtılmalıdır.
Hazırlanan öğretim programları ne kadar mükemmele yakın olursa olsun, o programın baĢarılı olabilmesi programın uygulayıcısı olan öğretmenlerin niteliklerine bağlıdır. Amaçlanan hedeflere ulaĢılıp ulaĢılmadığı büyük ölçüde nitelikli, istekli, çalıĢkan ve kendini geliĢtiren öğretmenlerle gerçekleĢtirilebilir. Bu yüzden dersin uygulayıcısı olan sosyal bilgiler öğretmenlerine yönelik hizmet içi eğitim kurs ve seminerlerinde halk kültürü ile ilgili konulara yer verilmelidir.
AraĢtırma sırasında halk kültürü dersini veren bir öğretmen, bu dersin seçmeli olması sebebiyle (öğrencilere not verilmediği için) öğrenciler tarafından ciddiye alınmadığı ve verilen ödevlerin yapılmadığını belirtmiĢtir. BaĢka bir öğretmen ise, velilerin ülke çapında yapılan sınavlarda (SBS gibi) bu ders ile ilgili herhangi bir soru yer almadığı için dersi önemsiz gördüklerinden, bunun da öğrencileri etkilediğinden bahsetmiĢtir. Yine aynı öğretmen halk kültürü dersi için verilen sürenin yeterli gelmediğini de belirtmiĢtir. Tüm bu problemlere, önümüzdeki eğitim-öğretim yıllarında çözüm beklenmektedir.
ÇalıĢmanın “III. Bölüm”ü incelendiğinde halk kültürü ve sosyal bilgiler derslerinin birçok boyut açısından birbirleriye iliĢki içinde olduğu görülecektir. Halk kültürü dersinin ilköğretim sosyal bilgiler ve Türkçe derslerine ara disiplin olarak yerleĢtirilip eksiklerinin giderilmesi daha yararlı olacaktır.
Yapılan araĢtırma Ankara ili Çankaya, Keçiören ve Mamak ilçelerini kapsamaktadır. Bu nedenle ileride yapılacak benzer araĢtırmalarda daha fazla öğrenciye ulaĢılarak tekrar edilmelidir.
Bu araĢtırmada, sadece öğrencilerin görüĢlerine yönelik yapılmıĢtır. Yapılacak benzer araĢtırmalarda ise öğretmenlerin, velilerin ve okul yönetimlerinin de görüĢlerine baĢvurularak tekrarlanmalıdır.
Bu araĢtırma betimsel niteliktedir; yapılacak benzer araĢtırmalar deneysel olarak tekrarlanmalıdır.
Sosyal bilgiler ders programları yenilendiğinde halk kültürü dersi ögeleri arttırılmalıdır.
Üniversitelerin sosyal bilgiler öğretmenliği bilim dallarında lisans düzeyinde “Halk Kültürü” ya da “Halkbilimi” dersleri zorunlu ya da seçmeli olarak verilmelidir.
KAYNAKÇA
ACIPAYAMLI, O. (1978). Halkbilim Terimleri Sözlüğü, TDK Yayınları. Ankara. AÇIKGÖZ, K. (2000).Etkili Öğrenme ve Öğretme, Kanyılmaz Matbaası. Ġzmir
AÇIKGÖZ, K. (2003). Aktif Öğrenme, Eğitim Dünyası Yayınları. Ġzmir
AKAY A. S., (2006). “Somut Olmayan Kültürel Mirasın Tarih Araştırmalarında
Kaynak Olma Özelliği” Milli Folklor Dergisi, Yıl.17, Sayı:70, s:38-58
AKBAġ, O. (2005). “Değer Öğretiminde Yeni Yaklaşımlar”. Ġlköğretim Sosyal
Bilgiler Dersi (4-5. Sınıflar) Öğretim Programı, Milli Eğitim Bakanlığı Talim
Terbiye Kurulu BaĢkanlığı, Devlet Kitapları Müdürlüğü Basımevi. Ankara
AKIN A. (2008). Tarihi Kaynaklar Ġçerisinde Destanların Yeri ve Önemi, YayımlanmamıĢ Yüksek Lisans Tezi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Elazığ
AKKUġ, Z. (2006). “Sosyal Bilgiler Öğretiminde Destanların Kullanımı”, Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı:14, s:31-48
AKMEHMET K. (2008). “Müzelerin Tarih Öğretiminde Nesne Merkezli Eğitim
Etkinlikleriyle Kullanılması ve İlköğretim Sosyal Bilgiler Öğretimi”, Milli Eğitim Dergisi, Sayı:180, s:50-67
AKSOY, B. (2003). İlköğretim Sosyal Bilgiler Programında Yer Alan Coğrafya
Konularının Öğretim İlkeleri Açısından Değerlendirilmesi. Sosyal Bilgiler Konu Alanı Ders Kitabı Ġnceleme Kılavuzu (Edit. Cemalettin ġahin). Gündüz Eğitim ve
Yayancılık. Ankara
AKSOY, B. (2004). “Deney Yöntemi İle Atmosfer Basıncı Konusunun Öğretimi Üzerine
Bir Model” . Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt 23, Sayı 3. Ankara
AKYÜZ, Y. (2005). Türk Eğitim Tarihi: M.Ö.1000-M. S.2004. PegemA Yayıncılık. Ankara
ALANGU, T. (1983). Türkiye Folkloru El Kitabı. Adam Yayıncılık. Ġstanbul.
ALTINIġIK, S. (2001). Sosyal Bilgiler Dersinde Çoklu Ortamın Öğrencilerin
Akademik BaĢarıları ve Derse KarĢı Tutumları. YayımlanmamıĢ Yüksek Lisans
ARIKAN, R. (2000). AraĢtırma Teknikleri ve Rapor Yazma. Gazi Kitabevi. Ankara
ARTUN, E. (2005). Türk Halkbilimi. Kitabevi Yayınları. Ġstanbul
ASLAN, C. (2004). Avrupa Birliğinin Hedeflediği Eğitim Sisteminin Sosyal Bilgiler
Dersinin Genel Amaçlarına Etkisi. YayımlanmamıĢ Yüksek Lisans Tezi. Gazi
Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara
ASLAN, E.; ÇULHA, B., (2008). Kimiz “Biz”? Türkiye‟deki İlköğretim Okullarında
“Ulusal Kimlik” ve “Kültürel Miras Eğitimi, 21. Yüzyılda Kimlik VatandaĢlık ve Tarih Eğitimi, (Edit: Safran, M., Dursun, D.)Yeni Ġnsan Yayınevi
ATA, B. (2002). Müzelerle ve Tarihi Mekânlarla Tarih Öğretimi: Tarih
Öğretmenlerinin “Müze Eğitimine” ĠliĢkin GörüĢleri. YayımlanmamıĢ Doktora Tezi.
Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara
ATA, B. (2007). “Sosyal Bilgiler Öğretim Programı” Sosyal Bilgiler Öğretimi-
Demokratik VatandaĢlık Eğitimi, (Edit: Cemil Öztürk), Pegem A Yayınları, Ankara
AYTUZLAR, N. (2006). 1913-1933 Yılları Arasında Türkiye’de Türk Halkbilimine
Emek Verenlerin Hayatları Ve Yayınları, YayımlanmamıĢ Yüksek Lisans Tezi, Gazi
Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Halkbilimi Anabilim Dalı
BALCI, A. (2001). Sosyal Bilimlerde AraĢtırma Yöntem, Teknik ve Ġlkeler. Pegem Yayıncılık. Ankara
BAġARAN, Ġ. E. (1978). Eğitim Psikolojisi. Bilim Matbaası. Ankara.
BAUMAN, R. (1992). “Folklore”, Folklore, Cultural Performances, and Popular
Entertainments, (Edit:Bauman, R), Oxford University Pres, New York
BĠLGĠLĠ, A. S. (2008). Sosyal Bilgilerin Temelleri, Pegem Yayınları, Ankara
BORATAV, P. N. (1982). Folklor ve Edebiyat I. Adam Yayınları. Ġstanbul
BORATAV, P. N. (1994). 100 Soruda Türk Folkloru (ĠnanıĢlar, Töre ve Törenler,
Oyunlar), Gerçek Yayınevi (3. Baskı), Ġstanbul
BÖLÜCEK, B. (2008). Sosyal Bilgiler Öğretiminde Türkülerden Yararlanmanın
Öğrencilerin Akademik BaĢarısına Etkisi. YayımlanmamıĢ Yüksek Lisans Tezi. Gazi
Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara
BRIGGS, A. (2007). Kültür (Çev: Sevim Kebeli) Milli Folklor Dergisi, Yıl.19, Sayı:74, s:99-103
BÜYÜKÖZTÜRK, ġ. (2004). Sosyal Bilimler Ġçin Veri Analizi El Kitabı, Pegem A Yayınları, Ankara.
ÇAKIROĞLU, O. (1987). Cumhuriyet Döneminden Bu Yana Sosyal Bilgiler Öğretmeni
Yetiştirmenin Dünü, Bu Günü, Yarını. Gazi Üniversitesi Öğretmen YetiĢtiren Yükseköğretim Kurumlarının Dünü-Bugünü-Geleceği Sempozyumu, Ankara.
ÇANKAYA, E. (2006). Somut Olmayan Kültürel Mirasın Müzecilik Bağlamında
Korunması. YayımlanmamıĢ Yüksek Lisans Tezi. Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal
Bilimler Enstitüsü, Ġstanbul.
ÇAVDAR T. (1983) Halkevleri, Türkiye Ansiklopedisi Cumhuriyet Dönemi, Cilt 4, ĠletiĢim Yayınları, Ġstanbul.
ÇEKEN, Y. (2006). KüreselleĢme ve Türkiye’de Eğitim Politikaları: Yeni
Ġlköğretim Müfredatı Sosyal Bilgiler Programı Üzerine Bir Ġnceleme.
YayımlanmamıĢ Yüksek Lisans Tezi. Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ġzmir
ÇETĠN, T. (2003). Sosyal Bilgiler Programındaki Vatandaşlık ve İnsan Hakları
Konularının Öğretim Süreçleri Açısından Değerlendirilmesi. Sosyal Bilgiler Konu Alanı Ders Kitabı Ġnceleme Kılavuzu (Edit. Cemalettin ġahin). Gündüz Eğitim ve
Yayancılık. Ankara
ÇETĠN T. (2010). Cumalıkızık Köyünde Kültürel Miras ve Turizm Algısı, Milli Folklor
Dergisi, Yıl.22, Sayı:87, s:181-190
ÇIVGIN, Ġ. ve YARDIMCI, R. (2007). Sosyolojiye GiriĢ, Nobel Yayıncılık, Ankara
ÇOBANOĞLU, Ö. (2002). Halkbilimi Kuramları ve AraĢtırma Yöntemleri
Tarihine GiriĢ, Akçağ Yayınevi, Ankara.
ÇOġKUN, S. (2001). Ġlköğretim Okulu 4. ve 5. Sınıf Sosyal Bilgiler Dersinde
Materyal / Teknoloji Kullanım Durumu, YayımlanmamıĢ Yüksek Lisans Tezi,
Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ġstanbul.
ÇULHA, B. (2006). Tarihsel Mekanlarda KeĢfederek Öğrenme Yoluyla Sosyal
Bilgiler Öğretimine Yönelik Öğrenci GörüĢleri, YayımlanmamıĢ Yüksek Lisans Tezi,
Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ġzmir.
DEMĠREL, Ö. (2000). Plandan Uygulamaya Öğretme Sanatı, PegemA Yayıncılık, Ankara.
DEMĠREL, Ö. (2004). Eğitimde Program GeliĢtirme, PegemA Yayıncılık, Ankara.
DEMĠREL, Ö. (2005). Eğitimde Yeni Yönelimler, PegemA Yayıncılık, Ankara.
DEMĠREL, Ö. (2006). Öğretimde Planlama ve Değerlendirme Öğretme Sanatı, PegemA Yayıncılık, Ankara.
DEMĠREL, Ö. ve KAYA, Z. (2006). Eğitim Bilimine GiriĢ, PegemA Yayıncılık, Ankara.
DEMĠRTAġ, A. ve BART, J. (1997). Ġlköğretim Sosyal Bilgiler Öğretimi. YÖK/Dünya Bankası Milli Eğitimi GeliĢtirme Projesi Hizmet Öncesi Öğretmen Eğitimi, Ankara.
DEVECĠ, H. (2009). “Sosyal Bilgiler Dersinde Kültürden Yaralanma: Öğretmen
Adaylarının Kültür Portfolyolarının İncelenmesi”. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi.
Cilt: 8. Sayı: 28. Sayfa: 01-19
DĠKĠCĠ, M. (2005). Ġdeal Ġdeoloji Ve Milli Ülkü, Akçağ Yayınları, Ankara.
DOĞAN, Ġ. (2008). Sosyoloji Kavramlar ve Sorunlar, Pegem A Yayınları, Ankara.
DOĞAN, Y. (2007). Sosyal Bilgiler Öğretiminde Tarihsel Yazılı Kanıtların
Kullanımı, YayımlanmamıĢ Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü,
Ankara.
DOĞANAY, A. (2001). Sosyal Bilgiler Eğitiminin Amaçları Ne Olmalı? Çukurova Üniversitesi Yayınları. No: 68.
DOĞANAY, A. (2004). Hayat Bilgisi ve Sosyal Bilgiler Öğretimi. Sosyal Bilgiler
Öğretimi. (Edit: C. Öztürk ve D. Dilek), Pegem A Yayıncılık, Ankara.
DÖNMEZ, C. (2003). Sosyal Bilimler ve Sosyal Bilgiler. Sosyal Bilgiler Konu Alanı
Ders Kitabı Ġnceleme Kılavuzu (Edit. Cemalettin ġahin), Gündüz Eğitim ve
Yayancılık, Ankara.
DUNDES, A. (1998). (çev. M. EKĠCĠ) Halk Kimdir? Milli Folklor, C. 5, S. 37, s.139- 153
DUNDES, A. (2003). Halk Biliminde Kuramlar ve YaklaĢımlar, Geleneksel Yayıncılık, Ankara.
EKĠCĠ, M. (2000). “Halk, Halkbilimi Ve Halk Bilgisi Üzerine Bir Deneme”, Milli
EKĠCĠ, M. (2004). Bir Sempozyumun Ardından: Somut Olmayan Kültürel Mirasın
Müzelenmesi ( 4-6 Mart 2004, Ankara), Milli Folklor Dergisi, Yıl:16, Sayı:61, s:5-12
ELÇĠN, ġ. (1986) . Folklor Ve Halk Edebiyatının Milli Birliğin OluĢumundaki Rolü, Türk Kültürü AraĢtırmaları Enstitüsü Yayınları, Ankara.
EMĠR, S. (2001). Sosyal Bilgiler Öğretmenliğinde Yaratıcı DüĢünmenin EriĢiye ve
Kalıcılığa Etkisi, YayımlanmamıĢ Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal
Bilimler Enstitüsü, Ankara.
ERDEN, M. (Tarihsiz). Sosyal Bilgiler Öğretimi, Alkım Yayınları, Ġstanbul. ERTÜRK, S. (1998). Eğitimde Program GeliĢtirme, BaĢarı Yayınevi, Ankara.
EVLĠYAOĞLU, S. ve BAYKURT, ġ. (1988). Türk Halk Bilimi, Ofset Matbaacılık, Ankara.
GENNEP, V.A. (1939). (Çev. P. Boratav). Folklor, Ülkü Dergisi, C.12, S.71, s: 409- 414
GOODY, J. (1992). “Oral Culture”, Folklore, Cultural Performances, and Popular
Entertainments, (Edit:Bauman, R), Oxford University Press, New York.
GÖKKAYA, K. ve ASLAN, C. (2004). Avrupa Birliği‟nin Eğitim Politikalarının
Sosyal Bilgiler Dersinin Genel Amaçlarına Etkisi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi. Cilt
24. Sayı 3. Ankara.
GÖKKAYA, K. ve YEġĠLBURSA, C. (2009). Sosyal Bilgiler Öğretiminde Tarihi
Yerlerin Kullanılmasının Akademik Başarıya Etkisi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi.
Cilt: 7 (2). Sayfa: 483-506
GÖZAYDIN, N. (1987). Folklor Sözcüğü Üzerine.Türk Folklor AraĢtırmaları. s:23- 29
GÜLÜM, K. ve ULUSOY, K. (2008). Sosyal Bilgiler Dersinde Göç Konusunun
İşlenişinde Halk Türkülerinin Kullanılması (Örnek Bir Çalışma). Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi. Cilt: 7. Sayfa: 112-127
GÜNAY, U. (1987). Folklor Nedir? / What Is Foklore? Türk Folkloru AraĢtırmaları
(Turkish Folklore Researchs), Kültür ve Turizm Bakanlığı Milli Folklor AraĢtırmaları
GÜNDEN, S. (1996). Sosyal Bilgiler Öğretimine Genel Bir Bakış. Ġlköğretim
Okullarında Sosyal Bilgiler Öğretimi ve Sorunları. Ankara: TED Yayınları.
GÜNGÖRDÜ, E. (2001). Ġlköğretim Okullarında Hayat Bilgisi ve Sosyal Bilgiler
Öğretimi, Nobel Yayınları, Ankara
GÜVENÇ, B. (1985). Kültür Konusu ve Sorunlarımız, Remzi Kitapevi, Ġstanbul. GÜVENÇ, B. (1991). Ġnsan ve Kültür, Remzi Kitapevi, (5. Baskı) Ġstanbul. GÜVENÇ, B. (2002). Kültürün ABC’si, Yapı Kredi Yayınları, Ġstanbul.
HOġGÖRÜR, V. (2006). Eğitimin Toplumsal Temelleri, Eğitim Bilimine GiriĢ (Edit: Özcan Demirel ve Zeki Kaya) Pegem A Yayınları, Ankara.
ĠPLĠKÇĠ, E. (2006). Coğrafya Programındaki “Yer Yuvarlağı” Ünitesinin Beyin
Fırtınası Tekniği ve Gösteri Yöntemi Kullanılarak Öğretilmesi ( Lise 1. Sınıf Ders Örneği ). YayımlanmamıĢ Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri
Enstitüsü, Ankara.
IġIK, H. (2010) Tarih Öğretimi ve Yerel Tarih, Tarih Nasıl Öğretilir? Tarih
Öğretmenleri Ġçin Özel Öğretim Yöntemleri (Edit:Mustafa Safran), Yeni Ġnsan
Yayınevi
KABAPINAR, Y. (2002). Bir Öğretim Materyali Olarak Hayat Bilgisi ve Sosyal
Bilgiler Ders Kitapları, Hayat Bilgisi ve Sosyal Bilgiler Öğretimi, Pegem A Yayınları.
KAFESOĞLU, Ġ. (2005). Türk Millî Kültürü, Ötüken Yayınları, Ġstanbul.
KAĞITÇIBAġI, Ç. (1983). Ġnsan ve Ġnsanlar. Beta Basım Yayım Dağıtım. Ġstanbul.
KALAYCI, N. (2001). Sosyal Bilgilerde Problem Çözme ve Uygulamalar. Gazi Kitapevi, Ankara.
KALE, M. (2009). Eğitimin Temel Kavramları, Eğitim Bilimine GiriĢ (Edit: Emin Karip), Pegem A Yayınları, Ankara.
KAPLAN, M. (2005). Kültür ve Dil, Dergah Yayınları, Ġstanbul.
KAPLAN, S. (1998). Bilimsel AraĢtırma ve Ġstatistik Teknikleri. Tek IĢık Ofset Dağıtım, Ankara.
KARABAĞ, S. (2001). “Sosyal Bilgiler Programlarında Coğrafya Konularının
İçeriği.” Konu alanı Ders Kitabı Ġnceleme Kılavuzu. Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
KARABAġ, S. (1981). Bütüncül Türk Budunbilimine Doğru. O.D.T.Ü. Fen ve