Berørt av kreftsykdom

Likevel må ikkje etableringa av desse sjølvstendige di- siplinane gjera oss blinde for følgande: Den tradisjonelle lit- teraturforskinga kan ikkje klara seg så godt utan desse

«dei vaksne», vaksne er folk som sjølv har vore barn, og som sjølv tenker. Dette siste, speglinga mellom barnet og den vaksne si tankeverksemd, ser me uttrykt til slutt, i det som

Her ser me ei temmeleg eksplisitt formulering av tanken om det verdifulle i å ikkje forstå, ved inngangen til Øklands produksjon av vers for barn. Som derfor kan vera for barn

I og med at besteforeldres død vil vera det første verke- lege møtet med døden for dei fleste, og er nærverande i barna sitt medvit når dei er i denne bokas målgruppe anten dei

Når eg legg så stor vekt på dette, er det fordi det som verkeleg opnar for å setta dei første dikta i Eg er eg er eg er i samband med den nietzscheanske vitalismen, nett er biletet

Samstundes kastar denne refleksjonen over det lydlege lys over diktet sjølv, gjennom å gjera bruk av grep som så openbart kjem frå den poetiske tradisjonen, og slynga dei inn i

I og med dette oppfattar ein verbaltekst og bilete som ei eining, og sett frå det mot- takande barnet sin synsvinkel er det denne eininga som er det primære uttrykket i boka.. Me

Seinare har paradigmet vorte analogisk utjamna etter eintalsstammen /da / ːɽ (dialektane med jamning har òg tjukk l), og vanlege fleirtalsformer no er /da a/, ːɽ..